پیشرفته

حالت اسپلیت پرنده

حالت اسپلیت پرنده که گاهی هردلر هم نامیده می‌شود، یک پا را از روی بازوی هم‌سمت به جلو می‌راند و پای دیگر کشیده به عقب باز می‌شود، به‌طوری‌که پاها در تعادلی افقی روی بازوهای خم از جلو به عقب باز می‌شوند. این حرکت طول همسترینگ و بازبودن لگن را روی پرسی با قدرت چاتورانگا سوار می‌کند. با صبر و حوصله و از یک لانج پایین به سراغ آن بروید.

تجهیزات
وزن بدن
بخش بدن
سرشانه, شکم
نوع
تعادلی, قدرتی, یوگا
عضلات درگیر
هدف
سر بلند سه‌سر بازویی, سر خارجی سه‌سر بازویی, سر داخلی سه‌سر بازویی, دلتوئید قدامی
ثانویه
سینه‌ای بزرگ (جناغی-دنده‌ای), راست رانی, سرینی بزرگ, راست شکمی بالایی
ثالثیه
دوسر رانی, راست‌کننده ستون فقرات, ذوزنقه‌ای پایینی, بازکننده‌های ساعد

روش اجرا

  1. 1

    مچ‌ها، شانه‌ها و همسترینگ را گرم کنید، سپس با پای راست جلو در لانج پایین قرار بگیرید.

  2. 2

    کف هر دو دست را به عرض شانه روی زمین بگذارید و پشت ران راست را بالا روی بازوی راست قرار دهید.

  3. 3

    مت را بگیرید، آرنج‌ها را در راستای چاتورانگا خم کنید و وزن را روی دست‌ها به جلو منتقل کنید.

  4. 4

    پای جلو را رو به جلو و از کنار بازو صاف کنید و از سینهٔ پا امتداد دهید.

  5. 5

    پای عقب را بالا بیاورید و آن را صاف در پشت و هم‌ارتفاع لگن بکشید و سرینی همان پا را منقبض کنید.

  6. 6

    آرنج‌ها را جمع و در راستای مچ‌ها نگه دارید، خط اسپلیت را حفظ کنید، سپس پایین بیایید و سمت را عوض کنید.

نکته‌ها

  • ران جلویی را تا جای ممکن بالاتر روی بازو بگذارید تا پیش از باز کردن پا، تکیه‌گاه پایداری بسازید.
  • هر دو پا را با قدرت در جهت مخالف هم بکشید تا باز شدن پاها به‌جای فروریختن، تعادل بسازد.
  • آرنج‌ها را به عرض شانه و رو به عقب نگه دارید، نه پخش‌شده به بیرون، و حرکت را روی یک بالشتک و با یار کمکی تمرین کنید.

تنوع‌ها

اشتباه‌های رایج

  • پای عقب هنگام دراز شدن پشت سر پایین‌تر از ارتفاع لگن می‌افتد، به‌جای اینکه برای تعادل کشش جلو هم‌سطح حرکت کند.
  • درست وقتی پای جلو صاف می‌شود، لگن به‌جای بالا ماندن به سمت تشک فرو می‌رود و کل خط اسپلیت را پایین می‌برد.
  • آرنج‌ها زیر وزن جابه‌جا‌شده به‌جای جمع ماندن برای باریک و هم‌راستا نگه داشتن پایه، پهن‌تر از مچ‌ها باز می‌شوند.
  • عجله در انتقال وزن به دست‌ها پیش از آنکه ران جای واقعی روی بازو پیدا کند، طاقچه‌ای را که کل حالت روی آن متعادل است فرو می‌ریزد.
  • سر برای نگاه کردن به زمین جلو پایین می‌افتد و سینه را پایین می‌کشد و از خط هم‌سطح اسپلیت خارج می‌کند.

پرسش‌های متداول

دوز شروع معقول برای حالت اسپلیت پرنده چیست و ابتدا باید بر چه چیزی مسلط شوم؟
چند تلاش کوتاه برای هر طرف، با نگه داشتن وضعیت دراز‌شده در ابتدا فقط یکی دو ثانیه، تا وقتی طاقچهٔ ران و تعادل را می‌سازید کافی است، همیشه روی سطحی نرم. پیش از افزودن شناور شدن و دراز کردن، باید چاتورانگای پایدار و لانج پایین راحت با همسترینگ باز داشته باشید.
چگونه حالت اسپلیت پرنده را آسان‌تر یا سخت‌تر کنم؟
برای آسان‌تر کردن، ران جلو را روی بازو بگذارید و جابه‌جایی وزن به جلو را تمرین کنید بدون اینکه هرگز پای عقب را از زمین بلند کنید. برای سخت‌تر کردن، نگه داشتن را به چند نفس برسانید یا پیش از شناور کردن پای عقب، پای جلو را بیشتر صاف کنید.
حالت اسپلیت پرنده چه چیزی را تمرین می‌دهد و چه زمانی باید از آن صرف‌نظر کنم؟
طول همسترینگ و باز بودن لگن را روی پرس با قدرت چاتورانگا می‌افزاید؛ حالتی سخت برای تمرین‌کنندگانی که از قبل راحت در لانج‌های عمیق و تعادل روی دست حرکت می‌کنند. اگر همسترینگ‌هایتان سفت است یا مچ‌هایتان هنوز نمی‌توانند پرس کامل با بازوی صاف را نگه دارند، از آن صرف‌نظر کنید، چون هر دو فقط برای قرار گرفتن در وضعیت لازم‌اند.

تمرین‌های مرتبط

حرکت‌های دیگری از کتابخانهٔ فیت‌ری که همین عضلهٔ هدف را درگیر می‌کنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.

همهٔ تمرین‌های سرشانه