متوسط

آویزان شدن تک‌دست

برداشتن یک دست از میله تقریباً نیاز به گریپ را دو برابر می‌کند و در حالی که با چرخش مبارزه می‌کنید، مؤلفهٔ قوی ثبات شانه و زیربغل را اضافه می‌کند. این یک پیشرفت ساده به سمت کشیدن تک‌دست و حرکتی عالی برای ساختن گریپ است، وقتی که آویزان شدن با دو دست برایتان آسان شد. شانهٔ درگیر را فعال نگه دارید و کاملاً شل آویزان نشوید.

تجهیزات
بارفیکس
بخش بدن
زیربغل, ساعد
نوع
قدرتی
مرور بر اساس عضله
بازویی-زنداعلایی
عضلات درگیر
هدف
بازویی-زنداعلایی
ثانویه
پشتی بزرگ, ذوزنقه‌ای پایینی
ثالثیه
بازکننده‌های ساعد

روش اجرا

  1. 1

    دست را بالا ببرید و با یک دست گریپ دست رو محکمی روی میلهٔ بارفیکس بگیرید.

  2. 2

    بگذارید دست دیگر آویزان بماند یا به‌آرامی روی بدن قرار بگیرد.

  3. 3

    پاها را به آرامی از تکیه‌گاه بردارید تا وزن بدن روی همان یک دست بیفتد.

  4. 4

    به‌جای رها شدن و افتادن کامل شانه، کمی تنش در شانه حفظ کنید.

  5. 5

    با سفت کردن تنه و فشردن محکم میله، در برابر چرخش مقاومت کنید.

  6. 6

    برای مدت مشخص نگه دارید، سپس پایین بیایید و دست را عوض کنید.

نکته‌ها

  • شانه را پایین و دور از گوش قفل نگه دارید تا مفصل محافظت شود.
  • پیش از تلاش برای نگه‌داشتن‌های طولانی تک‌دست، از آویزان شدن با دو دست شروع کنید.
  • از پودر چاک استفاده کنید و میله را محکم فشار دهید تا زمان آویزان ماندنتان بیشتر شود.

تنوع‌ها

اشتباه‌های رایج

  • بدن آهسته زیر میله می‌چرخد و بیشتر افراد اجازه می‌دهند، که شانه را در انتهای دامنه‌اش می‌ساید؛ میان‌تنه را سفت کنید و دست آزاد را روی دنده‌ها بگذارید.
  • سمت قوی‌تر اول انجام می‌شود و نگه‌داشتن طولانی‌تری می‌گیرد، پس عدم تعادلی که این تمرین برای آشکار کردنش است به جای اصلاح تقویت می‌شود؛ زمان هر دو دست را با زمان سمت ضعیف‌تر برابر کنید.
  • دست آزادی که روی مچ درگیر یا دوباره روی میله قرار می‌گیرد، به‌طور نامحسوس سهمی از بار را برمی‌دارد و آویزان شدن دیگر تک‌دست نیست.
  • پاها برای مقابله با چرخش لگد می‌زنند و آونگی ایجاد می‌کنند که با هر تاب شانه را بارگذاری و تخلیه می‌کند.

پرسش‌های متداول

آویزان شدن تک‌دست را چه مدت نگه دارم؟
صبر کنید تا آویزان شدن با دو دست به مدت ۴۵ تا ۶۰ ثانیه راحت شود، سپس با سه نگه‌داشتن ۸ تا ۱۵ ثانیه‌ای برای هر دست و یک دقیقه استراحت شروع کنید. انتظار حدود یک سوم زمان دو دست را داشته باشید، نه نصف آن. پیش از افزودن ثانیه‌ها یک ست اضافه کنید، و ابتدا دست ضعیف‌تر را انجام دهید تا تلاش واقعی را بگیرد. دو جلسه در هفته در کنار سایر تمرینات کششی مناسب است.
چگونه آویزان شدن تک‌دست را آسان‌تر یا سخت‌تر کنم؟
برای آسان‌تر کردن، یک پا را روی جعبه نگه دارید، یا میله را با یک دست بگیرید و دو انگشت دست دیگر را کنارش قلاب کنید و آن‌ها را یکی یکی بردارید. کشی که روی میله و زیر یک پا حلقه شده مقدار مشخصی از بار را کم می‌کند. برای سخت‌تر کردن، جلیقهٔ وزنه بپوشید، از حوله یا میلهٔ ضخیم آویزان شوید، یا دست آزاد را دور از بدن معلق نگه دارید تا تنه چرخش بیشتری برای مقاومت داشته باشد.
آویزان شدن تک‌دست برای چه مفید است؟
گریپ یک‌طرفه و پایداری شانه را می‌سازد و گامی استاندارد به سوی بارفیکس تک‌دست یا گیره‌های سخت‌تر صخره‌نوردی است. همچنین تفاوت‌های دو طرف را که تمرین دودستی پنهان می‌کند نشان می‌دهد. اگر سابقهٔ دررفتگی شانه یا درد مداوم شانه دارید انتخاب ضعیفی است، چون یک دست کل بار را در انتهای دامنه‌اش تحمل می‌کند. اگر فقط استقامت گریپ می‌خواهید، آویزان شدن با دو دست زمان بسیار بیشتری زیر بار می‌دهد.

تمرین‌های مرتبط

حرکت‌های دیگری از کتابخانهٔ فیت‌ری که همین عضلهٔ هدف را درگیر می‌کنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.

همهٔ تمرین‌های زیربغل