پیشرفته

پنجه به میله تک‌پا

بالا بردن یک پای صاف تا میله، بار را تقریباً نصف می‌کند اما همان جمع کردن قاطع لگن و کشش زیربغل مهارت کامل را می‌طلبد. این حرکت قدرت جمع‌شدگی را که بیشتر افراد برای پنجه به میلهٔ استریکت کم دارند آشکار می‌کند و پرورش می‌دهد. در هر تکرار پاها را عوض کنید، یا یک سمت را تا آخر بزنید و بعد به سمت دیگر بروید. به‌عنوان سازندهٔ قدرت استریکت درون یک بلوک ژیمناستیک یا مرکز بدن عالی است.

تجهیزات
بارفیکس
بخش بدن
زیربغل, شکم
نوع
قدرتی
مرور بر اساس عضله
راست شکمی پایینی, راست رانی
عضلات درگیر
هدف
راست شکمی پایینی, راست رانی
ثانویه
راست شکمی بالایی, پشتی بزرگ
ثالثیه
مایل خارجی شکم, بازویی-زنداعلایی

روش اجرا

  1. 1

    با گریپ دست رو از میله آویزان شوید و با درگیر کردن زیربغل، شانه‌ها را پایین و عقب تثبیت کنید.

  2. 2

    یک پا را صاف و رها آویزان نگه دارید تا نقش لنگر را داشته باشد.

  3. 3

    میله را کمی پایین بکشید و پای صاف مخالف را بالا برانید تا پنجه به میله برسد.

  4. 4

    همان پا را کنترل‌شده تا حالت آویزان پایین بیاورید بدون اینکه بدن تاب بخورد.

  5. 5

    هنگام بالا آمدن بازدم و هنگام پایین آمدن دم کنید و هر دو زانو را قفل نگه دارید.

  6. 6

    تکرارها را در یک سمت کامل کنید یا متناوب انجام دهید و در تمام مدت تنه را بی‌حرکت نگه دارید.

نکته‌ها

  • به بستن فاصلهٔ بین قفسهٔ سینه و ران فکر کنید، نه فقط بالا انداختن پا.
  • پای سمت پایین را بی‌حرکت نگه دارید؛ اگر تاب بخورد یعنی به جای شکم از تکانه استفاده می‌کنید.
  • میله را فعالانه به سمت لگن بکشید تا لتیسموس وارد حرکت شود.

تنوع‌ها

اشتباه‌های رایج

  • پای لنگر برای ایجاد تکانه برای پای کارکننده تاب می‌خورد و بالا بردن سخت‌گیرانهٔ پا را به کیپی که پشت تکرار تک‌پا پنهان شده تبدیل می‌کند.
  • خم کردن زانوی پای کارکننده در میانهٔ بالا رفتن اهرم را کوتاه می‌کند و اجازه می‌دهد فلکسور لگن کاری را انجام دهد که شکم باید کنترل کند.
  • شانه‌ها به‌جای پایین جمع ماندن به سمت گوش‌ها بالا می‌روند و لت‌ها را درست وقتی برای ثابت نگه داشتن تنه لازم‌اند از درگیری خارج می‌کنند.
  • عجله برای تناوب پاها در هر تکرار پیش از آنکه حتی یک طرف تحت کنترل باشد فقط الگویی لرزان را به هر دو پا پخش می‌کند به‌جای اصلاح آن روی یکی.
  • تنه کمی می‌چرخد تا پای کارکننده بالاتر برسد و آنچه باید فلکشن سخت‌گیرانه باشد را به تقلب پیچشی تبدیل می‌کند.

پرسش‌های متداول

دوز شروع معقول برای پنجه به میله تک‌پا چیست؟
پیش از اینکه از یک پا بخواهید صاف به میله برسد باید از قبل بالا بردن زانوی آویزان کنترل‌شده داشته باشید. با ۲ تا ۳ ست ۳ تا ۴ تکراری برای هر پا شروع کنید، بین ست‌ها کاملاً استراحت کنید، و پای لنگر را در تمام مدت ثابت نگه دارید. پیش از تلاش برای حرکت دادن هر دو پا با هم به پنجه به میله کامل با تکرار بیشتر پیشرفت کنید.
اگر میلهٔ بارفیکس برای پنجه به میله تک‌پا ندارم چه؟
برای این یکی چیزی برای آویزان شدن لازم است؛ رینگ‌های ژیمناستیک محکم، شاخهٔ درخت یا میلهٔ زمین بازی همه به‌خوبی میلهٔ بارفیکس کار می‌کنند. اگر چیزی برای آویزان شدن در دسترس نیست، واقعاً جایگزین‌پذیر نیست، پس همان قدرت فشرده‌سازی را روی زمین با بالا بردن تک‌پا بسازید.
پنجه به میله تک‌پا چه چیزی می‌سازد و چه زمانی باید سراغ چیز دیگری بروید؟
فلکشن لگن و قدرت آویزان درگیر با لت را که پنجه به میله کامل می‌طلبد می‌سازد، با تقریباً نصف بار، و پلی برای ساختن قدرت استریکت برای وزنه‌بردارانی است که هنوز نمی‌توانند نسخهٔ دوپا را تمیز انجام دهند. با هر ناپایداری شانه در آویزان ایستا سراغ چیز دیگری بروید، چون فشار کشیدن و سفت نگه داشتن بدن اینجا حتی با حرکت فقط یک پا واقعی است.

تمرین‌های مرتبط

حرکت‌های دیگری از کتابخانهٔ فیت‌ری که همین عضلهٔ هدف را درگیر می‌کنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.

همهٔ تمرین‌های زیربغل