وضعیت نوک پا
وضعیت نوک پا چالشی پیشرفته برای ساق پا و تعادل است که لگن را پایین مینشاند در حالی که بالا روی پنجهها تعادل نگه میدارید. ساق پا برای حفظ بلند بودن پاشنه شدید کار میکند، چهارسر خم عمیق زانو را کنترل میکند و عضلات کوچک کف پا و مچ پا تلاش میکنند شما را در مرکز نگه دارند. این حرکت آزمون جدی قدرت مچ پا و حس عمقی است، پس با صبر به سراغش بروید.
- تجهیزات
- وزن بدن
- بخش بدن
- ساق پا, چهارسر ران
- نوع
- تعادلی, یوگا
- مرور بر اساس عضله
- نعلی و دوقلو
- هدف
- نعلی و دوقلو
- ثانویه
- راست رانی, پهن خارجی
- ثالثیه
- سر خارجی دوقلو, سر داخلی دوقلو, درشتنی قدامی, نازکنی بلند
روش اجرا
- 1
صاف بایستید، سپس روی پنجهٔ هر دو پا بلند شوید و تعادل خود را پیدا کنید.
- 2
زانوها را خم کنید و لگن را آرام پایین بیاورید و روی پنجهها بالا بمانید.
- 3
دستها را مقابل قلب بیاورید یا برای ایجاد تعادل به جلو دراز کنید.
- 4
ستون فقرات را عمود و نگاه را روی یک نقطه ثابت نگه دارید.
- 5
فقط تا جایی پایین بروید که بتوانید کنترل کنید، سپس نگه دارید و یکنواخت نفس بکشید.
- 6
از طریق پاها فشار دهید تا بالا بروید، سپس پاشنهها را کنترلشده پایین بیاورید.
نکتهها
- فشار را یکنواخت روی همهٔ انگشتان پا پخش کنید تا مچ پا به بیرون نچرخد.
- آهسته پایین بروید و هنگام پایین آمدن، زانوها را در مسیر روی انگشتان پا نگه دارید.
- نزدیک دیوار تمرین کنید تا با یک تماس سبک نوک انگشت کمک بگیرید، تا وقتی تعادل قابلاعتماد شود.
تنوعها
اشتباههای رایج
- با پایین رفتن لگن پاشنهها به سمت زمین فرو میروند که بیآنکه متوجه شوید این حرکت را به اسکات عمیق معمولی تبدیل میکند؛ اصل این وضعیت، بالا ماندن پاشنهها در پایینترین نقطه است.
- سینه برای جلوگیری از افتادن به عقب روی زانوها به جلو خم میشود که چهارسر را زیر بار میبرد و تعادل را از پاها میگیرد؛ صاف بمانید و با دستها تعادل را برقرار کنید.
- در مسیر پایین رفتن، بیآنکه بسنجید ساقها میتوانند شما را بالا بیاورند یا نه، عمق میگیرید، پس نگه داشتن با افتادن روی پاشنهها تمام میشود؛ جایی متوقف شوید که بتوانید برگردید.
- انگشتان پا جمع میشوند و تشک را چنگ میزنند که ظرف چند نفس پا را دچار گرفتگی میکند؛ بالشتک انگشتان را پایین فشار دهید و بگذارید قوس کف پا کشیده بماند.
- جوراب روی کف چوبی یا تشک نازک روی کاشی چیزی برای گرفتن به جلوی پا نمیدهد و لیز خوردن در پایین خم شدن اتفاق میافتد؛ با پای برهنه و دیواری در دسترس انجامش دهید.
پرسشهای متداول
- مقدار شروع معقول برای وضعیت نوک پا چیست و ابتدا باید چه کاری را بتوانم انجام دهم؟
- پیش از ترکیب، بالا بردن کامل پاشنه با دو پا را ۳۰ تا ۴۵ ثانیه نگه دارید و راحت در اسکات عمیق با پاشنههای پایین بنشینید. سپس سه تا پنج تلاش سه تا پنج نفسی، نوک انگشتی روی دیوار، دو یا سه بار در هفته. پیش از طولانیتر کردن عمیقتر شوید: دو سه سانتیمتر عمق بیشتر در پنج نفس بیشتر از ده نفس نگه داشتن در ارتفاع ارزش دارد. هر وقت ساقها شروع به لرزیدن کردند بیرون بیایید و آنها را تکان دهید.
- چگونه وضعیت نوک پا را آسانتر یا سختتر کنم؟
- آسانتر: چارچوب در یا صندلی را با هر دو دست بگیرید، فقط چند سانتیمتر پایین بروید و پاشنهها را در آن عمق کم تا جایی که میشود بالا نگه دارید. بالا بردن پاشنه فقط تا نیمه در حین یادگیری تعادل پلهٔ میانی معقولی است. سختتر: دستها را بالای سر ببرید، با پاشنههای هنوز بالا تا عمیقترین اسکاتتان بنشینید، طولانیتر نگه دارید، چشمها را ببندید، یا پیش از نگه داشتن چند تکرار آهسته بالا و پایین بروید.
- وضعیت نوک پا برای چه مفید است و چه کسانی باید آن را کنار بگذارند؟
- قدرت ساق، کنترل پا و مچ پا و حس عمقی را که حالتهای تعادلی روی انگشتان به آن تکیه دارند میسازد و آزمونی صادقانه است برای اینکه آیا بالا بردن پاشنه زیر خم شدن عمیق زانو دوام میآورد. اگر زانوهایتان در خم شدن عمیق شکایت میکنند انتخاب ضعیفی است، چون هر دو زیر وزنتان کاملاً خماند، و با مچ پای ناپایدار یا تازه پیچخورده هم ضعیف است. برای حجم ساق، بالا بردن پاشنه با بار با نیاز تعادلی بسیار کمتر بیشتر کار میکند، پس این را کار مهارتی بدانید نه قدرتی.
تمرینهای مرتبط
حرکتهای دیگری از کتابخانهٔ فیتری که همین عضلهٔ هدف را درگیر میکنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.








