اداکشن کپنهاگ
کپنهاگ دینامیک، پلانک معروف نزدیککنندهها را میگیرد و یک پای زیرین متحرک به آن اضافه میکند، بنابراین داخل ران بهجای اینکه فقط نگه دارد، در یک دامنه کار میکند. با تکیه بر یک ساعد و پای بالایی روی نیمکت، پای زیرین را بالا میآورید تا به آن برسد و این نزدیککنندههای ران را بهشدت درگیر میکند، در حالی که بخش جانبی مرکز بدن لگن را بالا نگه میدارد. پشتوانهٔ پژوهشی قویای برای کاهش خطر کشیدگی کشالهٔ ران در ورزشکاران رشتههای زمینی و سالنی دارد، اما قدرت واقعی میطلبد، پس آن را بعد از تسلط بر کپنهاگ ثابت به دست بیاورید.
- تجهیزات
- نیمکت
- بخش بدن
- ران
- نوع
- فانکشنال, قدرتی
- مرور بر اساس عضله
- نزدیککننده دراز, نزدیککننده بزرگ
- هدف
- نزدیککننده دراز, نزدیککننده بزرگ
- ثانویه
- مایل خارجی شکم
- ثالثیه
- سرینی میانی
روش اجرا
- 1
روی ساعد خود در پلانک پهلو قرار بگیرید، با یک نیمکت در کنارتان.
- 2
پای بالایی را روی نیمکت بگذارید و برای نسخهٔ کامل، تکیهگاه را نزدیک مچ پا قرار دهید.
- 3
لگن را کمی پایین بیاورید و بگذارید پای پایینی زیر نیمکت آویزان بماند.
- 4
لگن را بالا بیاورید و پای پایینی را بالا ببرید تا به پای بالایی برسد.
- 5
در بالاترین نقطه، در حالی که بدن در یک خط مستقیم است، داخل ران را منقبض کنید.
- 6
کنترلشده پایین بیاورید و تکرار کنید، سپس سمت را عوض کنید.
نکتهها
- اگر نسخهٔ مچ پا خیلی سخت است، با تکیه دادن پای بالایی از ناحیهٔ زانو، اهرم را کوتاهتر کنید.
- لگن را صاف و در یک راستا نگه دارید؛ نگذارید سمت بالایی لگن به جلو بچرخد.
- ست را وقتی لگن شروع به افتادن میکند متوقف کنید، نه اینکه تکرارهای بدشکل را به زور بیرون بکشید.
تنوعها
اشتباههای رایج
- ساعد تکیهگاه با ادامهٔ ست جلوتر از شانه میخزد، کل پلانک را از خط صاف خارج میکند و بار را از لگن برمیدارد.
- پای پایینی فقط مسافت کوتاهی به سمت نیمکت بالا میآید بهجای اینکه کامل به پای بالایی برسد، بنابراین سختترین بخش دامنه، درست در بالا، هرگز تمرین نمیشود.
- نفس در تمام بالا بردن حبس میشود، که حفظ وضعیت پلانک جانبی از قبل سخت را برای چند تکراری که یک ست معمولاً لازم دارد دشوارتر میکند.
- سر برای نگاه به پای متحرک پایین میافتد یا بالا کشیده میشود و ستون فقرات را از خط صافی که بقیهٔ بدن برای حفظش تلاش میکند خارج میکند.
- یک سمت بیشتر از سمت دیگر تمرین داده میشود چون ست لگن ضعیفتر زود از خستگی تمام میشود در حالی که سمت قویتر همیشه شمارش کاملش را تمام میکند.
پرسشهای متداول
- دوز شروع معقول برای اداکشن کپنهاگ چیست و با چه چیزی باید به آن رسید؟
- با ۲ ست ۴ تا ۶ تکراری برای هر سمت با نسخهٔ تکیه بر زانو شروع کنید، که در آن پای بالایی نزدیکتر به بدن تکیه میکند نه از مچ. قبل از افزودن پای متحرک به همان وضعیت، باید از قبل بتوانید پلانک جانبی محکم روی ساعد را ۳۰ ثانیه نگه دارید.
- چطور اداکشن کپنهاگ را آسانتر یا سختتر کنیم؟
- برای آسانتر کردن، پای بالایی را از زانو تکیه دهید نه از مچ، که اهرمی را که داخل ران باید کنترل کند کوتاه میکند. برای سختتر کردن، وقتی خود بالا بردن محکم شد یک پایین آمدن آهستهٔ ۳ شمارشی اضافه کنید، یا در بالا دو ثانیه مکث کنید در حالی که پای پایینی را از زیر به نیمکت فشار میدهید.
- اداکشن کپنهاگ برای چه مفید است و چه کسانی باید فعلاً صبر کنند؟
- یکی از تمرینهای معتبرتر برای کاهش خطر کشیدگی کشاله در ورزشکاران میدانی و سالنی است، چون نزدیککنندهها را در دامنهای پرچالش تمرین میدهد نه فقط نگهداشتن ایزومتریک. اگر هنوز نمیتوانید نگهداشتن ایستای کپنهاگ یا پلانک جانبی محکمی را کنترل کنید فعلاً صبر کنید، چون نسخهٔ متحرک در وضعیتی که حفظش از قبل سخت است قدرت واقعی میطلبد.
تمرینهای مرتبط
حرکتهای دیگری از کتابخانهٔ فیتری که همین عضلهٔ هدف را درگیر میکنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.





