اسکات پرشی TRX

نکته‌ها

• با زانوهای خم و بی‌صدا فرود بیایید تا ضربهٔ هر تکرار گرفته شود.
• تسمه‌ها را کشیده نگه دارید اما بگذارید کار را پاها انجام دهند.
• وقتی ارتفاع پرش افت کرد ست را متوقف کنید؛ تمرین انفجاری وقتی بدن تازه‌نفس است نتیجه می‌دهد.

تنوع‌ها

• اسکات پرشی
• پرش اسکات تک‌پا
• اسکات بالای سر TRX
• اسکات تراست

اشتباه‌های رایج

• کشیدن بندها برای کمک به پرتاب پرش، ابزار کمک تعادل را به حرکت زیربغل تبدیل می‌کند که کار را از پاها می‌دزدد.
• اجازه دادن به بندها که بین تکرارها شل شوند یعنی هیچ مرجع تعادلی درست وقتی بیشترین نیاز را دارید، در لحظهٔ جهش، باقی نمی‌ماند.
• زانوها هنگام فرود صاف قفل می‌شوند چون بندها وسوسهٔ حذف اسکات را ایجاد می‌کنند، ولی این فقط ضربه را به مفاصل منتقل می‌کند.
• زاویهٔ کشش بندها همان لحظه که پشت به نقطهٔ اتصال می‌کنید تغییر می‌کند، پس کمک تعادل دیگر با جهتی که واقعاً می‌پرید هم‌راستا نیست.

پرسش‌های متداول

وقتی تازه این حرکت را شروع کرده‌اید، چند تکرار اسکات پرشی TRX انجام دهید؟

چون بندها بخشی از فشار فرود را برمی‌دارند، ۳ ست ۸ تا ۱۰ تکراری شروع معقولی است، با استراحتی آن‌قدر طولانی که ارتفاع پرش افت نکند. وقتی بندها مثل لمس سبک حس شدند نه حمایت واقعی، به سمت اسکات پرشی بدون کمک پیشرفت کنید.

چگونه اسکات پرشی TRX را آسان‌تر یا سخت‌تر کنیم؟

برای آسان‌تر کردن، بندها را نگه دارید و فقط چند سانتی‌متر بپرید، یا بدون جدا شدن از زمین روی پنجه‌ها بالا بروید. برای سخت‌تر کردن، بندها را کاملاً رها کنید و اسکات پرشی معمولی و کاملاً بدون کمک انجام دهید.

اسکات پرشی TRX برای چه مفید است و چه زمانی باید از آن صرف‌نظر کرد؟

راه ملایم‌تری برای شروع اسکات‌های پلایومتریک است، با بندهایی که فرود را آن‌قدر نرم می‌کنند که برای ورزشکاران تازه‌کار یا هر کسی که به‌آرامی به پرش برمی‌گردد مناسب باشد. برای ورزشکاران پیشرفته انتخاب بلندمدت ضعیفی است، چون تکیهٔ بیش از حد به بندها همان ضربه‌ای را که قدرت واقعی پرش را می‌سازد حذف می‌کند.

تمرین‌های مرتبط

حرکت‌های دیگری از کتابخانهٔ فیت‌ری که همین عضلهٔ هدف را درگیر می‌کنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.

همهٔ تمرین‌های باسن