مبتدی

وضعیت نیم‌اسپلیت

حالت نیم‌اسپلیت آماده‌سازی اصلی برای اسپلیت کامل جلو است و با تکیهٔ زانوی عقب روی زمین، همسترینگ و ساق پای جلو را ایزوله می‌کند. چون عمق را با خم شدن از لگن و بردن آن به عقب کنترل می‌کنید، تقریباً برای هر سطحی امن و قابل‌تنظیم است. از آن به‌عنوان یک بازکنندهٔ همیشگی همسترینگ و به‌عنوان بلوک اصلی ساختن مسیر رسیدن به هانومان‌آسانا استفاده کنید.

تجهیزات
وزن بدن
بخش بدن
همسترینگ
نوع
کششی, یوگا
مرور بر اساس عضله
نیم‌وتری, دوسر رانی
عضلات درگیر
هدف
نیم‌وتری, دوسر رانی
ثانویه
سر داخلی دوقلو, سر خارجی دوقلو, راست‌کننده ستون فقرات
ثالثیه
سرینی بزرگ

روش اجرا

  1. 1

    در لانج پایین شروع کنید، زانوی عقب روی زمین و زانوی جلو دقیقاً بالای مچ پا.

  2. 2

    با جلو بردن تدریجی پای جلو و کشیدن پنجه به عقب، پای جلو را صاف کنید.

  3. 3

    لگن را عقب و روی زانوی عقب بکشید تا کشش همسترینگ را حس کنید.

  4. 4

    نوک انگشتان را روی زمین یا بلوک‌ها کنار پای جلو بگذارید.

  5. 5

    با یک بازدم، ستون فقرات را به جلو و روی پای صاف کشیده کنید.

  6. 6

    نگه دارید، سپس زانوی جلو را خم کنید تا رها شوید و سمت را عوض کنید.

نکته‌ها

  • پنجهٔ پای جلو را به سمت خود نگه دارید تا ساق هم در کنار همسترینگ وارد کشش شود.
  • از لگن هینج کنید تا پشت صاف بماند و به‌سمت ساق پا گرد نشود.
  • برای راحتی در نگه‌داشتن‌های طولانی‌تر، زیر زانوی عقب یک پتو بگذارید.

تنوع‌ها

اشتباه‌های رایج

  • زانوی جلو با حرکت لگن به خم شدن برمی‌گردد، بنابراین حالت به لانج پایین تبدیل می‌شود و همسترینگ هرگز کاملاً کشیده نمی‌شود؛ پا را دور ببرید تا آن زانو صاف شود، سپس متوقف شوید.
  • بیشتر وزن روی پای جلو می‌ماند به‌جای حرکت به عقب روی زانوی عقب، برای همین کشش هیچ حس نمی‌شود؛ عمق اینجا از میزان رفتن لگن به عقب می‌آید.
  • پای جلو با کشیده شدن انگشتان به عقب روی لبهٔ بیرونی می‌غلتد و کشش به سمت ساق بیرونی می‌لغزد؛ برجستگی شست پا را هم‌راستا با پاشنه نگه دارید.
  • انگشتان عقب به‌شدت زیر جمع می‌مانند و قوس آن کف پا پیش از آنکه همسترینگ ذره‌ای باز شود دچار گرفتگی می‌شود؛ پای عقب را بکشید تا ساق صاف بنشیند.
  • هر دو دست خیلی جلوتر از پای جلو فرود می‌آیند و شما را از شانه‌ها آویزان می‌گذارند؛ نوک انگشتان را کنار ساق جلو یا روی بلوک بگذارید که بتوانند شما را نگه دارند.

پرسش‌های متداول

یک مبتدی وضعیت نیم‌اسپلیت را چه مدت نگه دارد؟
۳۰ تا ۶۰ ثانیه برای هر طرف، دو دور، و آن‌قدر ملایم است که می‌توانید بیشتر روزهای هفته انجامش دهید. چون عمق را با میزان رفتن لگن به عقب تعیین می‌کنید، می‌توانید بدون جنگیدن با چیزی آن را طولانی نگه دارید، و همین است که واقعاً همسترینگ را تغییر می‌دهد. ابتدا زمان اضافه کنید، سپس سینه را کمی بیشتر روی پای صاف برسانید. اگر به سوی اسپلیت جلوی کامل کار می‌کنید، دو یا سه جلسه در هفته با نگه داشتن‌های طولانی‌تر بیشتر از ۳۰ ثانیه تمرین هر روزه نتیجه می‌دهد.
چگونه وضعیت نیم‌اسپلیت را آسان‌تر یا سخت‌تر کنم؟
آسان‌تر: خم نرمی در زانوی جلو نگه دارید، لگن را فقط تا نیمه به عقب ببرید و دست‌ها را روی بلوک یا نشیمن صندلی بگذارید تا تنه تکیه‌گاه داشته باشد. پتو زیر زانوی عقب اجازه می‌دهد بیشتر بمانید. سخت‌تر: سینه را از لگن روی پای صاف پایین ببرید تا به ران نزدیک شود و انگشتان را محکم به عقب بکشید تا ساق هم درگیر شود. بلند کردن پاشنهٔ جلو روی کتابی کوتاه دامنه را در بالای همسترینگ می‌افزاید، و لغزاندن زانوی عقب به عقب‌تر، شکل را کم‌کم به اسپلیت کامل نزدیک می‌کند.
وضعیت نیم‌اسپلیت برای چه کاری خوب است و چه زمانی انتخاب بدی است؟
هر بار یک همسترینگ و ساق را کشیده می‌کند در حالی که زانوی عقب شما را نگه می‌دارد، که آن را آماده‌سازی استاندارد برای اسپلیت جلو و حرکت ایستای قابل‌اعتمادی برای سرد کردن بدن پس از دویدن یا خم شدن از لگن می‌کند. تا وقتی لگن خم شدن را انجام می‌دهد، کمر از آن دور می‌ماند. درست پیش از دوی سرعت یا ددلیفت سنگین انتخاب بدی است، چون نگه داشتن طولانی روی همسترینگ هیچ کمکی به اولین تکرار سنگین نمی‌کند، و اگر زانو زدن حتی با زیرانداز جلوی زانوی شما را اذیت می‌کند هم بد است.

تمرین‌های مرتبط

حرکت‌های دیگری از کتابخانهٔ فیت‌ری که همین عضلهٔ هدف را درگیر می‌کنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.

همهٔ تمرین‌های همسترینگ