متوسط

سوئینگ عبوری روی پارالت

سوئینگ عبوری همان ثبات شانه و کنترل بدنی را می‌سازد که ژیمناست‌ها برای به هم وصل کردن مهارت‌های پارالت از آن استفاده می‌کنند. تاب دادن پاها به جلو و عقب در حالت ساپورت فعال به شما یاد می‌دهد شانه‌ها را در حین حرکت بدن قفل و پایین نگه دارید. از آن برای پرورش کنترل و گرم‌کردن شانه‌ها پیش از کار مهارتی سنگین‌تر استفاده کنید.

تجهیزات
پارالت
بخش بدن
سرشانه, شکم
نوع
تعادلی, قدرتی
عضلات درگیر
هدف
دلتوئید قدامی, راست شکمی پایینی
ثانویه
سینه‌ای بزرگ (جناغی-دنده‌ای), سر بلند سه‌سر بازویی, راست رانی
ثالثیه
ذوزنقه‌ای پایینی, راست شکمی بالایی

روش اجرا

  1. 1

    با بازوهای قفل‌شده و شانه‌های پایین‌کشیده، تکیه‌گاهی محکم روی پارالت‌ها بگیرید.

  2. 2

    شانه‌ها را کمی به عقب ببرید و هر دو پا را بین میله‌ها به جلو و به سمت وضعیت L تاب دهید.

  3. 3

    به‌نرمی جهت را برعکس کنید و پاها را به پایین و به پشت خود ببرید، در حالی که شانه‌ها به جلو منتقل می‌شوند.

  4. 4

    بگذارید شانه‌ها همراه با سوئینگ حرکت کنند تا تعادلتان روی دست‌ها حفظ شود.

  5. 5

    دست‌ها را قفل نگه دارید و نوسان را از لگن هدایت کنید، نه با خم کردن آرنج‌ها.

  6. 6

    موزون نفس بکشید و به‌جای تاب خوردن بی‌کنترل، تمپو را کنترل کنید.

نکته‌ها

  • در تمام مسیر قوس شانه‌ها را فعالانه پایین نگه دارید تا مفصل محافظت‌شده بماند.
  • سوئینگ را از مرکز بدن و لگن بزنید؛ دست‌ها باید آرام و قفل بمانند.
  • با سوئینگ‌های کوچک و کنترل‌شده شروع کنید و دامنه را فقط با پایدار شدن شانه‌ها بیشتر کنید.

تنوع‌ها

اشتباه‌های رایج

  • آرنج‌ها در جلوی تاب خم می‌شوند پس بازوها تکانه را جذب می‌کنند، و لحظه‌ای که این رخ دهد شانه‌ها وضعیت جا افتاده‌ای را که از آن‌ها محافظت می‌کند از دست می‌دهند.
  • شانه‌ها در حالی که پاها تاب می‌خورند روی دست‌ها ثابت می‌مانند، پس بدن با تکانهٔ خودش می‌جنگد به‌جای متعادل کردنش؛ بگذارید با قوس حرکت کنند.
  • دامنه در جلسهٔ اول دنبال می‌شود، و تاب بزرگ روی شانه‌هایی که یاد نگرفته‌اند پایین بمانند همان جایی است که درد فردا ظاهر می‌شود.
  • پاها تاب را از زانوهای خم‌شده می‌رانند، که ریتم را بریده‌بریده می‌کند و لگن‌ها را از تنظیم تمپو بازمی‌دارد.
  • میله‌ها با مچ‌هایی که خیلی به عقب خم شده‌اند گرفته می‌شوند، و بار تابنده از آن زاویه پیش از خسته شدن شانه‌ها در مچ‌ها حس می‌شود.
  • هر تاب پیش از جا افتادن قبلی شروع می‌شود، پس ست به دست‌وپا زدنی تبدیل می‌شود که هیچ چیز واقعاً کنترل نمی‌شود.

پرسش‌های متداول

در یک جلسه چند سوئینگ عبوری روی پارالت انجام دهم؟
در ست‌های کوتاه ۵ تا ۸ تاب کنترل‌شده کار کنید، ۳ یا ۴ بار، با استراحت کامل میان آن‌ها. ست‌های اول را کم‌دامنه نگه دارید و بگذارید قوس فقط وقتی بزرگ شود که شانه‌ها ساکت و پایین می‌مانند. چون کار هماهنگی است نه کار قدرتی فرساینده، بهتر است تازه، در اوایل جلسه انجام شود تا اینکه در پایان اضافه شود. وقتی ۸ تاب روان در دامنهٔ کامل آسان شد، به ال‌سیت‌های تابنده یا تاب به تاک پلانچ بروید.
به‌جای پارالت برای سوئینگ عبوری چه چیزی می‌توانم استفاده کنم؟
میله‌های دیپ موازی جایگزین طبیعی‌اند و ارتفاع اضافی به پاها جای بیشتری برای عبور از زیر می‌دهد. دو نیمکت هم‌اندازه یا یک جفت جعبهٔ محکم برای قوس کوچک‌تر جواب می‌دهند. حلقه‌ها تمرین را عوض می‌کنند، چون دست‌ها هم حرکت می‌کنند، پس تاب حلقه را پیشرفت جداگانه بدانید. هر چه به کار می‌برید، با کل وزنتان بارش کنید و پیش از اولین تاب محکم تکانش دهید، چون هر چیزی که می‌تواند واژگون شود در جلوی قوس واژگون می‌شود.
سوئینگ عبوری روی پارالت برای چه چیزی است و چه کسانی باید از آن بگذرند؟
به شانه‌ها می‌آموزد در حالی که بدن حرکت می‌کند قفل و پایین بمانند، که کنترلی است که مهارت‌های ژیمناستیک را به هم پیوند می‌دهد، و به‌عنوان آماده‌سازی ملایم برای کار سنگین‌تر پارالت بعداً در جلسه عمل می‌کند. ورزشکاران قدرتی که دنبال حجم‌اند تقریباً هیچ چیز از آن نمی‌گیرند. هر کسی که شانه‌اش در پایین نگه داشتن تکیه‌گاه اکنون دردناک است باید آن را کنار بگذارد، چون تاب مکرراً مفصل را در انتهای دامنه‌اش بار می‌کند.

تمرین‌های مرتبط

حرکت‌های دیگری از کتابخانهٔ فیت‌ری که همین عضلهٔ هدف را درگیر می‌کنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.

همهٔ تمرین‌های سرشانه