متوسط

نگه‌داشتن ایزومتریک قفل ددلیفت

تنظیم پین‌ها در ارتفاع بالا، طوری که هالتر نزدیک نقطهٔ قفل شدن بنشیند، به شما اجازه می‌دهد در برابر باری بی‌حرکت بکشید و بیشترین تنش را دقیقاً جایی بسازید که عضلات سرینی و راست‌کننده‌های ستون فقرات حرکت را تمام می‌کنند. چون هالتر هیچ مسافتی طی نمی‌کند، می‌توانید قدرت را در وضعیت بالایی به‌شکل ایمن بروز دهید و بسازید. این حرکت قفل شدن را برای کشندگان ددلیفت معمولی و سومو تیزتر می‌کند و ستون فقرات خنثی و سفت‌شده را تقویت می‌کند.

تجهیزات
هالتر
بخش بدن
باسن, پشت
نوع
قدرتی
عضلات درگیر
هدف
راست‌کننده ستون فقرات, سرینی بزرگ
ثانویه
ذوزنقه‌ای بالایی, ذوزنقه‌ای میانی
ثالثیه
دوسر رانی, پشتی بزرگ

روش اجرا

  1. 1

    پین‌های ایمنی رک را کمی پایین‌تر از ارتفاع قفل شدن ایستادهٔ خود تنظیم کنید و با هالتر وزنه‌گذاری‌شده زیر آن‌ها، روی ردیف پایین‌تری از پین‌ها یا روی بلوک‌ها، شروع کنید تا هنگام کشیدن به پین‌ها گیر کند.

  2. 2

    حالت ایستادن و گریپ ددلیفت را بگیرید، سپس کمر را صاف کنید و مرکز بدن را محکم سفت کنید.

  3. 3

    هالتر را تا برخورد با پین‌ها بالا بکشید و لگن را جلو برانید تا به وضعیت قفل شدن ایستاده برسید.

  4. 4

    بیشترین کشش را نگه دارید، عضلات سرینی منقبض و شانه‌ها در راستای بالای هالتر.

  5. 5

    تلاش را برای مدت هدف حفظ کنید، سپس کشش را با کنترل رها کنید.

نکته‌ها

  • پیش از کشیدن، طوری بدن را سفت کنید که انگار یک لیفت با حداکثر وزنه می‌زنید؛ نیت باید حرکت دادن میله باشد، هرچند میله تکان نخواهد خورد.
  • میله را چسبیده به پاهایتان نگه دارید و برای رسیدن به قفل نهایی از لگن نیرو بدهید، نه از پایین کمر.
  • هر نگه‌داشتن را به چند ثانیه تلاش سخت محدود کنید و بین تلاش‌ها کامل استراحت کنید.

تنوع‌ها

اشتباه‌های رایج

  • پین‌ها آن‌قدر پایین‌اند که از میانهٔ ساق می‌کشید، بنابراین نگه داشتن در حالت خم انجام می‌شود و کمر باری را می‌گیرد که لگن باید می‌گرفت.
  • برای اینکه قفل کامل به نظر برسد از عمودی به عقب خم می‌شوید و ستون فقرات را در اکستنشن بارگذاری می‌کنید در حالی که هالتر گیر کرده و جایی نمی‌رود.
  • با حداکثر شدن کشش بالای پشت گرد می‌شود و آنچه تمرین می‌شود وضعیتی است که می‌خواهید از بین ببرید؛ شدت کشش را تا حدی کم کنید که بتوانید پشت را صاف نگه دارید.
  • قدرت گرفتن دست‌ها پیش از لگن تمام می‌شود، بنابراین تلاش حداکثری به آزمون قدرت گرفتن تبدیل می‌شود؛ اینجا از استرپ استفاده کنید، چون چیزی بلند نمی‌شود و دست‌ها هدف نیستند.
  • دوازده کشش سخت در یک جلسه لگن و بازکننده‌های ستون فقرات را به اندازهٔ روز ددلیفت سنگین فرسوده می‌کند بدون چیزی که بلند شده باشد؛ ۳ تا ۵ تلاش یک جلسه است.

پرسش‌های متداول

وقتی تازه این حرکت را شروع کرده‌اید، چند ست نگه داشتن ایزومتریک قفل ددلیفت انجام دهید؟
۳ تا ۵ کشش ۳ تا ۶ ثانیه‌ای با حداکثر تلاش، با ۲ تا ۳ دقیقه بین آن‌ها تا هر تلاش تازه باشد. هفته‌ای یک بار کافی است و نه در همان روز ددلیفت سنگین. با افزایش شدت تلاش و ارتفاع پینی که می‌توانید با کمر صاف نگه دارید پیشرفت کنید، نه نگه داشتن طولانی‌تر: پس از حدود ۶ ثانیه نیرو افت می‌کند و فقط به هالتر تکیه می‌دهید.
بدون رک و پین به‌جای نگه داشتن ایزومتریک قفل ددلیفت چه کاری می‌توانم بکنم؟
هالتری را بسیار فراتر از وزنه‌ای که می‌توانید از آن ارتفاع رک پول کنید بارگذاری کنید و علیه آن از بلوک‌ها یا صفحه‌های روی هم در ارتفاع قفل بکشید؛ نباید حرکت کند، و هدف هم همین است. اسمیت ماشین با توقف‌های تنظیم‌شده همان‌طور کار می‌کند. با باند سنگین، آن را زیر پاها لنگر کنید و علیه تنش فزاینده تا قفل بکشید، که وضعیت را تمرین می‌دهد هرچند ایزومتریک واقعی نیست. در غیر این صورت رک پول‌های سنگین ۲ یا ۳ تکرار جایگزین عملی است.
نگه داشتن ایزومتریک قفل ددلیفت برای چه کاری است و چه زمانی انتخاب بدی است؟
پایان ددلیفت را تمرین می‌دهد، لحظه‌ای که لگن می‌راند و سرینی و بازکننده‌های ستون فقرات شما را بلند نگه می‌دارند، و این کار را با تلاش کامل و بدون حرکت هالتر انجام می‌دهد، برای همین وزنه‌بردارانی که در دورهٔ اوج‌گیری پیش از مسابقه‌اند وقتی تنش را بدون هزینهٔ ریکاوری کشیدن‌های سنگین می‌خواهند آن را استفاده می‌کنند. اگر ددلیفت شما از زمین شکست می‌خورد نه در بالا ابزار نادرستی است، و تا وقتی خود خم شدن هنوز در حال یادگیری است هم ابزار نادرستی است. اگر کمرتان در دورهٔ عود درد است از آن پرهیز کنید، چون سفت کردن حداکثری می‌خواهد و راهی برای رها کردن وزنه ندارد.

تمرین‌های مرتبط

حرکت‌های دیگری از کتابخانهٔ فیت‌ری که همین عضلهٔ هدف را درگیر می‌کنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.

همهٔ تمرین‌های باسن