متوسط

پلانش لین

پلانش لین نقطهٔ ورود به همهٔ حرکات هل دادن با دست صاف است و به شانه‌ها، سینه و تاندون دوسر بازو یاد می‌دهد که با آرنج قفل‌شده بار را تحمل کنند. هرچه شانه‌ها را بیشتر از مچ دست‌ها به جلو متمایل کنید، دلتوئید جلویی و کمربند شانه‌ای جمع‌شده به جلو باید بخش بیشتری از وزن بدنتان را تحمل کنند. این حرکت دقیقاً همان قدرت تاندون و تنش بدنی را می‌سازد که پلانش جمع و شنای پلانش می‌طلبند، پس متمایل شدن صبورانه و تدریجی در اینجا بعدها جواب می‌دهد.

تجهیزات
وزن بدن
بخش بدن
سرشانه
نوع
تعادلی, قدرتی
مرور بر اساس عضله
دلتوئید قدامی
عضلات درگیر
هدف
دلتوئید قدامی
ثانویه
سینه‌ای بزرگ (ترقوه‌ای), سینه‌ای بزرگ (جناغی-دنده‌ای), سر بلند دوسر بازویی
ثالثیه
ذوزنقه‌ای پایینی, راست شکمی بالایی, مایل خارجی شکم

روش اجرا

  1. 1

    در وضعیت شنا شروع کنید، دست‌ها زیر شانه‌ها و انگشتان رو به جلو یا کمی رو به بیرون.

  2. 2

    آرنج‌ها را قفل کنید و زمین را هل دهید تا بالای پشت گرد شود و کتف‌ها به جلو بیایند.

  3. 3

    وزن خود را به جلو ببرید تا شانه‌ها جلوتر از مچ دست‌ها بروند، در حالی که لگن هم‌سطح می‌ماند.

  4. 4

    عضلات سرینی را منقبض و شکم را سفت کنید تا از پاشنه تا سر یک خط مستقیم حفظ شود.

  5. 5

    شیب بدن را نگه دارید، سپس پیش از به هم خوردن فرم، با کنترل به وضعیت خنثی برگردید.

نکته‌ها

  • آرنج‌ها را کاملاً قفل نگه دارید؛ هر خمی آن را به شنا تبدیل می‌کند و فشار را از بافت همبندی که تمرین می‌دهید برمی‌دارد.
  • به‌جای اینکه یک تمایل کم را طولانی‌تر نگه دارید، در طول هفته‌ها با کمی بیشتر متمایل شدن به جلو پیشرفت کنید.
  • با یک گرم کردن کامل مچ‌ها را آرام آماده کنید، یا اگر بارگذاری با کف دست صاف اذیتشان می‌کند از پارالت استفاده کنید.

تنوع‌ها

اشتباه‌های رایج

  • با خم شدن شانه‌ها به جلو، لگن پایین‌تر از خط پاشنه تا سر فرو می‌افتد و بارگذاری شانه با بازوی صاف را به قوس پایین کمر تبدیل می‌کند.
  • انگشتان به‌جای رو به جلو یا کمی به بیرون، به طرفین یا عقب اشاره می‌کنند و مچ را در زاویه‌ای قرار می‌دهند که برای پرس کردن ساخته نشده است.
  • خم شدن مدت‌ها بعد از لحظه‌ای که فرم به هم می‌ریزد ادامه پیدا می‌کند، پس چند ثانیهٔ آخر شکلی در حال فروپاشی را تمرین می‌دهد به‌جای شکلی پایدار.
  • کتف‌ها به‌جای گرد شدن رو به جلو در حالت پروتراکشن، به عقب جمع‌شده می‌مانند، پس بالای پشت هرگز باری را که خم شدن قرار است بسازد تحمل نمی‌کند.

پرسش‌های متداول

وقتی تازه این حرکت را شروع کرده‌اید، چه مدت باید پلانش لین را نگه دارید و چند ست؟
با ۴ تا ۵ نگه‌داشتن ۱۰ تا ۱۵ ثانیه‌ای شروع کنید، با ۴۵ تا ۶۰ ثانیه استراحت بینشان، و فقط تا جایی به جلو خم شوید که آرنج‌ها کاملاً قفل و لگن صاف بماند. پیش از افزودن ست، به هر نگه‌داشتن چند ثانیه اضافه کنید، و زاویهٔ خم شدن رو به جلو را در طول هفته‌ها تدریجاً بیشتر کنید نه یک‌باره.
چطور پلانش لین را آسان‌تر یا سخت‌تر کنیم؟
برای آسان‌تر کردن، کمتر به جلو خم شوید و شانه‌ها را نزدیک‌تر بالای مچ‌ها نگه دارید، یا اگر بارگذاری مچ با کف دست صاف ناراحت است روی پارالت کار کنید. برای سخت‌تر کردن، شانه‌ها را در هفته‌های متوالی جلوتر از مچ‌ها ببرید، که کل مسیر پیشرفت به سمت پلانش جمع همین است.
پلانش لین برای چه مفید است و چه کسی باید از آن صرف‌نظر کند؟
نقطهٔ ورود به همهٔ حرکات فشاری با بازوی صاف است و تحمل تاندون و شانه‌ای را می‌سازد که پلانش جمع و شنای پلانش می‌طلبند. در روزی که مچ‌هایتان از قبل درد می‌کند از آن صرف‌نظر کنید، و انتظار جهش‌های سریع هفتگی در میزان خم شدن نداشته باشید، چون این کار آهستهٔ ساختن تاندون است نه گرم‌کردن سریع.

تمرین‌های مرتبط

حرکت‌های دیگری از کتابخانهٔ فیت‌ری که همین عضلهٔ هدف را درگیر می‌کنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.

همهٔ تمرین‌های سرشانه