متوسط

ایستادن روی ساعد کنار دیوار

ایستادن روی ساعد شانه‌ها را در وضعیت فلکشن عمیق شانه (بازوها کاملاً بالای سر) و بدون هیچ کمکی از سر بارگذاری می‌کند و همین آن را به یکی از پرچالش‌ترین وارونگی‌های یوگا از نظر ثبات شانه تبدیل می‌کند. استفاده از دیوار به شما اجازه می‌دهد زمان وارونه بودن را انباشته کنید و راستای «آرنج زیر شانه» را که نسخهٔ آزاد به آن نیاز دارد دقیق تنظیم کنید. این بهترین آماده‌سازی برای بالانس ساعد آزاد و پیشرفت‌های بعدی آن است.

تجهیزات
وزن بدن
بخش بدن
سرشانه
نوع
تعادلی, قدرتی, یوگا
عضلات درگیر
هدف
دلتوئید قدامی, دلتوئید میانی, ذوزنقه‌ای بالایی
ثانویه
ذوزنقه‌ای میانی, ذوزنقه‌ای پایینی, راست شکمی بالایی, راست شکمی پایینی, راست‌کننده ستون فقرات
ثالثیه
مایل خارجی شکم, پشتی بزرگ, تحت خاری, اسپلنیوس گردن

روش اجرا

  1. 1

    رو به دیوار زانو بزنید و ساعدها را موازی روی زمین بگذارید، آرنج‌ها دقیقاً زیر شانه‌ها و به عرض شانه.

  2. 2

    انگشتان را کاملاً باز کنید و تمام ساعد را محکم به مت فشار دهید.

  3. 3

    پنجه‌ها را جمع کنید، لگن را بالا بیاورید و پاها را به سمت آرنج‌ها راه ببرید تا به وضعیت پایک روی ساعد برسید.

  4. 4

    یک پا را به سمت دیوار بالا پرتاب کنید، سپس پای دوم را به آن برسانید و لگن را روی شانه‌ها قرار دهید.

  5. 5

    ساعدها را به پایین فشار دهید، شانه‌ها را بالا بکشید و پاشنه‌ها را روی دیوار بالا ببرید تا یک خط صاف بسازید.

  6. 6

    هر بار یک پا را با کنترل پایین بیاورید و شانه‌ها را در وضعیت کودک استراحت دهید.

نکته‌ها

  • نگذارید آرنج‌ها بازتر از عرض شانه‌ها پخش شوند؛ یک تسمه دور بازوها می‌تواند این فاصله را حفظ کند.
  • ساعدها را به پایین فشار دهید و شانه‌ها را بالا بکشید تا گردن کشیده و سر معلق بماند، نه اینکه به عقب خم شود.
  • برای نگاه کردن به جلو، چانه را بالا نکشید؛ برای محافظت از گردن نگاه را خنثی و بین دست‌ها نگه دارید.
  • پاها را به هم فشار دهید و دنده‌ها را جمع کنید تا کمر شل نشود و حالت موزی نگیرد.
  • اگر گیرافتادگی شانه، آسیب مچ یا گردن، یا مشکلات فشار خون یا چشم دارید، این حرکت را انجام ندهید.

تنوع‌ها

اشتباه‌های رایج

  • ساعدها موازی شروع می‌کنند اما وقتی پاها بالا رفتند آرنج‌ها باز می‌شوند، و از آنجا شانه‌ها فرو می‌روند و سینه به سمت زمین می‌رود.
  • پاشنه‌ها سنگین روی دیوار تکیه می‌کنند، پس لگن در یک قوس بلند پشت شانه‌ها آویزان می‌ماند و نگه‌داشت به تکیه دادن تبدیل می‌شود نه قرار گرفتن عمودی.
  • لگد زدن محکم کل بدن را با صدا به دیوار می‌کوبد؛ دیوار برای گرفتن پاشنه‌هاست نه برای متوقف کردن بدن.
  • دست‌ها صاف و منفعل روی زمین‌اند در حالی که باید بگیرند، و فشار دادن نوک انگشتان و داخل مچ به پایین همان چیزی است که جلوی جدا شدن ساعدها زیر بار را می‌گیرد.
  • ست با افتادن تمام می‌شود نه با پایین آوردن یک پا در هر نوبت، که ترس از حالت را یاد می‌دهد نه نگه داشتن آن را.
  • دنبال نگه‌داشت‌های طولانی رفتن پیش از آنکه شانه‌ها توان حمایتشان را داشته باشند، باعث می‌شود شکل در میانه افت کند؛ نگه‌داشت را وقتی خط هنوز خوب است تمام کنید.

پرسش‌های متداول

ایستادن روی ساعد کنار دیوار را چه مدت و چند وقت یک بار باید انجام داد؟
به‌جای شمردن تکرار زمان جمع کنید: ۴ تا ۶ نگه‌داشت ۱۵ تا ۳۰ ثانیه‌ای با یک دقیقهٔ کامل استراحت، با هدف دو تا سه دقیقه وارونه بودن در کل جلسه. دو یا سه جلسه در هفته استقامت شانه را سریع می‌سازد. وقتی نگه‌داشت ۴۵ ثانیه‌ای صاف ماند، شروع کنید پاها را یکی دو ثانیه از دیوار جدا کنید؛ این، نه افزودن ثانیه به نگه‌داشت، قدم صادقانه به سمت نسخهٔ بدون تکیه‌گاه است.
چطور ایستادن روی ساعد کنار دیوار را آسان‌تر یا سخت‌تر کنم؟
آسان‌تر: حالت دلفین را با پاها روی زمین نگه دارید، یا پاها را روی نشیمن یک صندلی بگذارید تا لگن بدون رسیدن یک‌بارهٔ کل وزن روی شانه‌ها قرار بگیرد. هر دو همان وضعیت شانه را تمرین می‌دهند. سخت‌تر: رو به دیوار بایستید و پاها را از دیوار بالا ببرید تا خط واقعاً عمودی باشد نه قوس‌دار، هر بار یک پا را از دیوار جدا کنید، یا به تلاش بدون تکیه‌گاه بروید. نگه‌داشت‌های کوتاه با یک پای جدا پل مفید بین این دو است.
چرا به‌جای رفتن مستقیم به نسخهٔ بدون تکیه‌گاه، ایستادن روی ساعد کنار دیوار انجام دهم؟
بهترین آمادگی موجود برای بالانس آزاد روی ساعد است و قدرت و ثبات شانه بالای سر را می‌سازد که به پرس و هندستند منتقل می‌شود. چون سر از زمین دور می‌ماند، هیچ باری به گردن نمی‌رسد، که آن را برای بسیاری از افراد وارونگی مهربان‌تری از ایستادن روی سر می‌کند. با گیرافتادگی شانه، آسیب مچ یا گردن، یا مشکلات فشار خون یا چشم انتخاب ضعیفی است، و برای ساختن حجم شانه هم ضعیف است، جایی که پرس با بار در هر دقیقه بسیار بیشتر فایده دارد.

تمرین‌های مرتبط

حرکت‌های دیگری از کتابخانهٔ فیت‌ری که همین عضلهٔ هدف را درگیر می‌کنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.

همهٔ تمرین‌های سرشانه