حالت درخت

نکته‌ها

• انگشتان پای تکیه‌گاه را کاملاً باز کنید تا پایه‌ای پهن بسازید.
• هرگز پای بالا آمده را مستقیماً روی زانوی پای اتکا نگذارید.
• اگر می‌لرزید، پا را تا ارتفاع مچ پایین بیاورید و انگشتان را مثل پایهٔ تکیه‌گاه بگذارید.

تنوع‌ها

• تعادل تک‌پا ایستاده
• وضعیت عقاب
• جنگجوی ۳
• حالت رقصنده

اشتباه‌های رایج

• بیرون رفتن لگن ایستاده به پهلو برای تکیه دادن پای بلندشده، که بدن را به شکل موز خم می‌کند به‌جای یک خط بلند.
• قرار گرفتن پای بلندشده روی ران بدون فشار دادن به آن، طوری که پا در طول نگه‌داشتن روی پای ایستاده پایین سر می‌خورد.
• سرگردان شدن نگاه در اتاق، و تعادل هم همراهش می‌رود.
• رفتن دست‌ها بالای سر پیش از جا افتادن پا، که مشکل تعادل دومی را روی مشکلی که هنوز حل نکرده‌اید می‌گذارد.
• منحرف شدن زانوی بلندشده به جلو به سمت جلوی اتاق به‌جای باز ماندن به پهلو، که لگنی را که حالت برای باز کردنش است می‌بندد.

پرسش‌های متداول

یک مبتدی چه مدت حالت درخت را در هر طرف نگه دارد؟

برای هر پا ۳۰ تا ۶۰ ثانیه، دو تا سه دور نگه دارید، با شروع از پا روی داخل ساق. به این ترتیب پیشرفت کنید: پایدار روی ساق، سپس پا بالاتر روی داخل ران، سپس دست‌ها بالای سر، سپس چشم‌های بسته. عجله برای رسیدن به بالای این فهرست دلیل آن است که بیشتر افراد حالت درخت را به جای ایستادن با لی‌لی کردن می‌گذرانند.

چطور حالت درخت را آسان‌تر یا سخت‌تر کنم؟

برای آسان‌تر کردن، با یک شانه نزدیک دیوار بایستید تا وقتی لرزش رسید بتوانید با نوک انگشت لمسش کنید، و دست‌ها را جلوی سینه نگه دارید. برای سخت‌تر کردن، روی پتویی تاشده یا کوسن بایستید تا سطح کمی جا بدهد، دست‌ها را بالای سر ببرید، یا سر را آهسته به چپ و راست بچرخانید در حالی که پای ایستاده ثابت می‌ماند.

حالت درخت برای چه چیزی مفید است و چه زمانی انتخاب ضعیفی است؟

ثبات لگن و مچ پا و حس عمقی را می‌سازد که هر حرکت تک‌پایی به آن وابسته است، که آن را برای سالمندان و هر کسی که پس از مشکل مچ پا تعادلش را از نو می‌سازد مفید می‌کند. اگر چیزی که واقعاً لازم دارید قدرت تک‌پاست انتخاب ضعیفی است، چون نگه‌داشتن ایستا بار بسیار کمی می‌دهد؛ اسکات اسپلیت و استپ‌آپ این کار را انجام می‌دهند. اگر ثابت ایستادن سرتان را سبک می‌کند، کنار دیوار انجامش دهید.

تمرین‌های مرتبط

حرکت‌های دیگری از کتابخانهٔ فیت‌ری که همین عضلهٔ هدف را درگیر می‌کنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.

همهٔ تمرین‌های باسن