متوسط

پرش عمودی

پرش عمودی تمیزترین آزمونی است که برای قدرت انفجاری پایین‌تنه وجود دارد و تمرین آن به شما یاد می‌دهد یک نشست سریع را به باز شدن انفجاری لگن، زانوها و مچ پا وصل کنید. رساندن دست به یک هدف ثابت بالای سر باعث می‌شود هر تکرار صادقانه و حداکثری بماند. آن را با بدنی سرحال و در ابتدای جلسه، با تکرار کم و استراحت کامل برنامه‌ریزی کنید، چون خستگی دقیقاً همان کیفیتی را که دنبالش هستید از بین می‌برد.

تجهیزات
وزن بدن
نوع
پلایومتریک
عضلات درگیر
هدف
سرینی بزرگ, راست رانی, پهن خارجی
ثانویه
دوسر رانی, نیم‌وتری, سر خارجی دوقلو, سر داخلی دوقلو
ثالثیه
نعلی و دوقلو, سرینی میانی, راست‌کننده ستون فقرات

روش اجرا

  1. 1

    صاف بایستید، پاها به عرض لگن و وزن متعادل روی وسط کف پا.

  2. 2

    هر دو بازو را به عقب تاب دهید و سریع تا یک‌چهارم اسکات پایین بروید تا پاها بارگذاری شوند.

  3. 3

    بدون مکث، نشستِ کوتاه را برعکس کنید و هم‌زمان با باز کردن لگن، زانوها و مچ پاها دست‌ها را به بالا پرتاب کنید.

  4. 4

    در اوج پرش، یک دست را تا بیشترین ارتفاع ممکن به سمت هدف بکشید.

  5. 5

    نرم روی هر دو پا و در یک اسکات یک‌چهارم فرود بیایید و بگذارید لگن پایین بنشیند تا ضربه جذب شود.

  6. 6

    پیش از تلاش حداکثری بعدی، کاملاً به حالت ایستاده بازگردید.

نکته‌ها

  • تاب دست‌ها را با رانش پاها هماهنگ کنید؛ تاب بی‌هماهنگ چند سانتی‌متر از ارتفاع پرشتان را هدر می‌دهد.
  • حرکت رو به پایین اولیه را سریع و کم‌عمق نگه دارید، نه اینکه در یک اسکات آهسته و عمیق فرو بروید.
  • در هوا دنبال باز شدن کامل سه‌گانه باشید و با بدن کشیده و پنجه‌های رو به پایین تمام کنید.

تنوع‌ها

اشتباه‌های رایج

  • زانوها هنگام فرود به داخل فرو می‌ریزند، که پرخطرترین نیم‌ثانیهٔ تکرار است؛ با زانوهایی در راستای پنجه‌ها و لگنی که به عقب می‌رود فرود بیایید.
  • ست‌های پانزده‌تایی یک تمرین توانی را به آمادگی جسمانی تبدیل می‌کنند، و بعد از چهار پنج پرش ارتفاع کم می‌شود؛ هر تکرار بعد از آن پرش کندتری را تمرین می‌دهد.
  • جمع کردن زانوها در هوا باعث می‌شود پرش بلندتر حس شود بی‌آنکه لگن را بالاتر ببرد؛ با یک نقطهٔ ثابت دسترسی اندازه بگیرید و بگذارید هدف بحث را تمام کند.
  • سینه در حرکت متقابل به جلو خم می‌شود و لگن مثل ددلیفت به عقب پرتاب می‌شود، که نیرو را به‌جای مستقیم بالا به پشت سرتان می‌فرستد.
  • تکرار بعدی پیش از اینکه تکرار قبلی را تمام کرده باشید شروع می‌شود؛ صاف بایستید، پاها را جا بیندازید و نفس بکشید، چون آماده‌سازی شتاب‌زده یعنی پرشی که هرگز کامل بارگذاری نکرده‌اید.

پرسش‌های متداول

در هر جلسه چند پرش عمودی باید انجام دهم؟
پنج ست ۳ پرشی با ۳۰ تا ۶۰ ثانیه بین تکرارها، که در ابتدای جلسه و وقتی سرحال هستید انجام شود، یک دوز کامل است. به محض اینکه پرشی کوتاه‌تر از قبلی فرود آمد ست را متوقف کنید، چون ارتفاع را تمرین می‌دهید نه تحمل را. دو بار در هفته کافی است، با یک آزمون حداکثر هر چند هفته یک بار.
چطور پرش عمودی را آسان‌تر یا سخت‌تر کنم؟
آسان‌تر: به هدفی کمتر از حداکثر بپرید، دست‌ها را روی لگن بگذارید تا تاب دست حذف شود، یا روی یک باکس کوتاه بپرید تا فرود کوتاه‌تر شود. سخت‌تر: از حالت کاملاً ساکن و بدون حرکت متقابل شروع کنید، دمبل‌های سبک در دست بگیرید، با یک پا بپرید، یا یکی دو قدم دورخیز اضافه کنید. اگر فرودها زانوهایتان را اذیت می‌کنند، روی باکس بپرید و با قدم پایین بیایید.
تمرین پرش عمودی برای چه مفید است؟
توان پایین‌تنه و توانایی تولید سریع نیرو را پرورش می‌دهد، که بسکتبال، والیبال و بیشتر ورزش‌های میدانی بر آن متکی‌اند، و هم‌زمان آزمون صادقانه‌ای برای پیشرفت است. ابزار ضعیفی برای آمادگی است، چون تکرارهای زیاد پرش‌ها را کند می‌کند و کیفیت اشتباهی را تمرین می‌دهد، و روی پاهایی که از اسکات خسته‌اند انتخاب ضعیفی است. زانوها یا تاندون آشیل دردناک یعنی اول روی باکس فرود بیایید.

تمرین‌های مرتبط

حرکت‌های دیگری از کتابخانهٔ فیت‌ری که همین عضلهٔ هدف را درگیر می‌کنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.

همهٔ تمرین‌های باسن