متوسط

حالت قورباغه با تکیه بر دیوار

حالت قورباغه با تکیه بر دیوار از دیوار برای تثبیت کف پا و ساق‌ها استفاده می‌کند تا بتوانید بدون اینکه زانوها این‌ور و آن‌ور سُر بخورند، در کششی عمیق روی داخل ران جا بیفتید. دیوار به شما اجازه می‌دهد کنترل کنید چه مقدار بار به کشالهٔ ران برسد، و همین یک حالت شدید را بسیار قابل‌مدیریت‌تر می‌کند. این یک بازکنندهٔ عالی با نگه‌داشتن طولانی برای وزنه‌کاران و یوگاکارانی است که به سمت اسکات‌های عمیق‌تر و حالت‌های پاباز کار می‌کنند.

تجهیزات
وزن بدن
بخش بدن
باسن, ران
نوع
کششی, یوگا
عضلات درگیر
هدف
نزدیک‌کننده دراز, نزدیک‌کننده بزرگ
ثانویه
سرینی بزرگ
ثالثیه
راست‌کننده ستون فقرات

روش اجرا

  1. 1

    پشت به دیوار روی دست‌ها و زانوها قرار بگیرید، طوری که زانوها حدوداً به اندازهٔ طول یک ساق از دیوار فاصله داشته باشند، طوری که پاها رو به عقب باشند و به دیوار برسند.

  2. 2

    زانوها را به طرفین باز کنید و لبهٔ داخلی پاها را صاف به دیوار فشار دهید.

  3. 3

    ساق‌ها را موازی کنید و هر مچ پا را دقیقاً پشت زانوی همان سمت قرار دهید، با پاها روی دیوار.

  4. 4

    روی ساعدها پایین بیایید و آن‌ها را کم‌کم جلو ببرید تا لگن هم‌سطح زانوها شود.

  5. 5

    لگن را فقط تا جایی که کشالهٔ ران راحت اجازه می‌دهد به آرامی به سمت پاشنه‌ها عقب ببرید.

  6. 6

    آهسته نفس بکشید، سپس برای خروج، زانوها را دوباره به هم نزدیک کنید.

نکته‌ها

  • زیر زانوها یک پتوی تاشده بگذارید تا در طول نگه‌داشتن محافظت شوند.
  • بگذارید دیوار پاها را نگه دارد تا زانوها به اجبار بازتر از حدی که می‌توانند باز نشوند.
  • آهسته وارد و خارج شوید و هرگز در وضعیت عمیق، لگن را فنری تکان ندهید.

تنوع‌ها

اشتباه‌های رایج

  • آماده‌سازی خیلی نزدیک دیوار شروع می‌شود، بنابراین پیش از آنکه ساق‌ها بتوانند صاف روی زمین بخوابند پاها به دیوار گیر می‌کنند و مچ‌ها روی دیوار به بالا خم می‌شوند؛ پیش از بازتر کردن هر چیز طول یک ساق را اندازه بگیرید.
  • لبه‌های داخلی پاها از دیوار جدا می‌شوند و انگشتان فشار می‌دهند، که اجازه می‌دهد ساق‌ها بچرخند و زانوها هر جا بخواهند بلغزند.
  • ساعدها زیر شانه‌ها می‌مانند، بنابراین لگن خیلی عقب‌تر از زانوها می‌نشیند و کشاله هرگز بارگذاری نمی‌شود؛ آرنج‌ها را کم‌کم جلو ببرید تا لگن و زانوها هم‌سطح شوند.
  • لگن در اولین تلاش تا پاشنه‌ها به عقب رانده می‌شود چون دیوار باعث می‌شود وضعیت ایمن حس شود، اما دیوار پاها را نگه می‌دارد نه نزدیک‌کننده‌ها را.
  • رفتن مستقیم از نگه داشتن طولانی به ایستادن، کشاله را برای هر چیزی ناآماده می‌گذارد؛ زانوها را به هم نزدیک کنید، برای یک نفس روی پاشنه‌ها بنشینید، سپس بلند شوید.

پرسش‌های متداول

حالت قورباغه با تکیه بر دیوار را چه مدت نگه دارید؟
از ۶۰ تا ۹۰ ثانیه شروع کنید و به سوی ۲ یا ۳ دقیقه پیش بروید، چون دیوار چیزی است که نگه داشتن طولانی را در وهلهٔ اول ممکن می‌کند. ۱ یا ۲ دور، ۲ یا ۳ بار در هفته، چه پس از تمرین چه به‌عنوان یک جلسهٔ مستقل تمرینات روی زمین. زاویهٔ زانو را ماه به ماه کمی باز کنید به‌جای اینکه هر بار لگن را بیشتر به عقب برانید، و از همان اولین تلاش زیر زانوها چیزی نرم بگذارید، نه وقتی شروع به درد کردند.
اگر برای حالت قورباغه با تکیه بر دیوار دیوار خالی نداشته باشم چه؟
درِ بسته، پایهٔ کانتر آشپزخانه، مبلی با پنل کناری محکم یا قاب تخت همه به پاها چیزی برای فشار دادن می‌دهند. آنچه اهمیت دارد سطح صاف عمودی در سطح زمین است که حرکت نکند. اگر چیزی شبیه آن نیست، قورباغهٔ استاندارد زانوزده را روی چهار دست‌وپا انجام دهید، اما فاصلهٔ زانوها را کمتر از حالت کنار دیوار نگه دارید و زیرشان را خوب نرم کنید، چون وقتی کشاله خسته می‌شود هیچ چیز مانع باز شدن بیشتر آن‌ها نیست.
حالت قورباغه با تکیه بر دیوار برای چه کاری خوب است و چه زمانی انتخاب اشتباهی است؟
بازکنندهٔ کشاله با نگه داشتن طولانی برای کسانی است که به سوی اسکات عمیق، ددلیفت سومو و وضعیت‌های زمینی با پای باز کار می‌کنند، و دیوار یعنی زانوها را نمی‌شود بیشتر از آنچه لگن اجازه می‌دهد از هم دور کرد. آن کنترل تمام دلیل استفاده از این نسخه است. تا وقتی کشیدگی کشاله در حال بهبود است و در ساعت پیش از وزنه‌برداری یا دوی سرعت انتخاب اشتباهی است، چون چند دقیقه کشش منفعل کشاله این عضلات را درست وقتی به آمادگی کامل آن‌ها نیاز دارید شل می‌کند.

تمرین‌های مرتبط

حرکت‌های دیگری از کتابخانهٔ فیت‌ری که همین عضلهٔ هدف را درگیر می‌کنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.

همهٔ تمرین‌های باسن