اسپین بایک صعود از تپه
صعود از تپه روی دوچرخهٔ اسپینینگ مقاومت را بالا میبرد و با فشار از یک سربالایی شبیهسازیشده عبور میکند و استقامت قدرتی پایینتنه و توان هوازی را میسازد. تناوب میان حالت نشسته و ایستاده، تأکید را بین چهارسر و سرینی جابهجا میکند و در همان حال ریتم رکابزنی را زیر بار کنترلشده نگه میدارد. برای دوچرخهسواران و هر کسی مناسب است که محرکی سنگین برای پاها با ضربهٔ کم به مفاصل میخواهد. مقاومت را آنقدر بالا تنظیم کنید که رکابزدن سریع ممکن نباشد.
- تجهیزات
- دستگاه
- بخش بدن
- باسن, چهارسر ران
- نوع
- هوازی
- مرور بر اساس عضله
- راست رانی, پهن خارجی, سرینی بزرگ
- هدف
- راست رانی, پهن خارجی, سرینی بزرگ
- ثانویه
- دوسر رانی, نیموتری, نعلی و دوقلو, سر داخلی دوقلو
- ثالثیه
- سرینی میانی, راستکننده ستون فقرات
روش اجرا
- 1
ارتفاع زین و فرمان را طوری تنظیم کنید که در پایینترین نقطهٔ رکاب زدن، زانو کمی خم بماند.
- 2
چند دقیقه با مقاومت سبک و کادنس آسان گرم کنید.
- 3
مقاومت را زیاد کنید تا پدالها سنگین شوند و کادنس بهطور طبیعی کم شود.
- 4
نشسته و با فشاری قوی و یکنواخت در تمام دور رکاب، سربالایی را بالا بروید.
- 5
هرازگاهی از روی زین بلند شوید و ۳۰ تا ۶۰ ثانیه ایستاده رکاب بزنید.
- 6
به مدت زمان هدف، صعود نشسته و ایستاده را متناوب اجرا کنید، سپس برای سرد کردن آرام رکاب بزنید.
نکتهها
- بهجای اینکه فقط در مرحلهٔ پایینرونده فشار بیاورید، در تمام چرخهٔ رکاب هم به بالا بکشید و هم به پایین فشار دهید.
- هنگام ایستادن مرکز بدن را سفت نگه دارید تا به جای بالا و پایین پریدن، پدالها را فشار دهید.
- در برابر وسوسهٔ کم کردن مقاومت بایستید؛ بار سنگین هدف اصلی این صعود است.
تنوعها
اشتباههای رایج
- مقاومت اضافه میشود تا آهنگ زیر حدود ۵۰ فرو بریزد، و در آن نقطه زانوها باری را میگیرند که پاها دیگر نمیتوانند بچرخانند؛ آن را به جایی کم کنید که ۶۰ تا ۷۰ پایدار باشد.
- دورههای ایستاده با چنگ محکم دستها روی دسته و کشیدن بدن از این سو به آن سو شروع میشوند، پس بازوها پیش از پاها خسته میشوند؛ وزن را روی پدالها نگه دارید و دستها را سبک.
- بیرون از زین لگنها به جلو روی دسته میروند، که سرینی را از صعود بیرون میبرد و همه را به چهارسر میسپارد؛ لگنها را عقب و بالای دماغهٔ زین نگه دارید.
- کل صعود ۲۰ دقیقه با یک تلاش بیتغییر رکاب زده میشود، پس به تلاشی یکنواخت و فرساینده تبدیل میشود؛ دورههای ایستاده را روی ساعت بگذارید، مثلاً هر دقیقهٔ سوم.
- هر فشار ایستاده با نفس حبسشده انجام میشود، انگار بلند کردن سنگین است، و دوازده ثانیه بعد نفسنفس میزنید؛ در فشار بازدم کنید و ریتم را نگه دارید.
پرسشهای متداول
- وقتی تازه این حرکت را شروع کردهاید، چقدر باید صعود از تپه با اسپین بایک انجام دهید؟
- پانزده تا بیست دقیقه کافی است: پنج دقیقهٔ آسان، سپس سه بلوک از صعود سهدقیقهای نشسته، یک فشار ایستادهٔ ۳۰ ثانیهای و یک دقیقه چرخاندن سبک. با افزودن یک بلوک، سپس طولانیتر کردن فشارهای ایستاده به سمت دقیقهٔ کامل مراحل پیشرفت کنید، و مقاومت را آنقدر بالا نگه دارید که آهنگ سریع غیرممکن باشد. هفتهای یک بار در کنار دوچرخهسواری دیگر کافی است، چون بار سنگین از پاها زیاد میخواهد و پیش از جلسهٔ بعد باید ریکاوری کنند.
- بهجای صعود از تپه با اسپین بایک چه چیزی میتوانم استفاده کنم؟
- دوچرخهٔ ثابت با مقاومت کافی جواب میدهد اگر کشش را بتوان آنقدر بالا گذاشت که آهنگ را کند کند. بیرون، تپهٔ واقعی با دندهای بزرگ از هر دو بهتر است، چون شیب کار را میکند و میتوانید با تغییر جاده میان نشسته و ایستاده متناوب شوید. پلهنورد در سطح بالا آمادگی پاسنگین مشابهی میدهد. بدون دستگاه، استپآپ با وزنه روی جعبهای در ارتفاع زانو، یا راه رفتن از تپهٔ تند با کولهپشتی بارگذاریشده، همان استقامت قدرتی را تمرین میدهد.
- صعود از تپه با اسپین بایک برای چه چیزی خوب است و چه زمانی باید از آن بگذرید؟
- استقامت قدرتی پایینتنه و توان هوازی را زیر بار سنگین بدون ضربه میسازد، که برای دوچرخهسوارانی که برای صعود آماده میشوند و وزنهبرداران که آمادگی میخواهند بدون کوبیدن مفاصل مناسب است. متناوب شدن نشسته و ایستاده کار را هم میان چهارسر و سرینی پخش میکند. اگر زانوهایتان زیر بار سنگین در آهنگ پایین درد میگیرند آن را کنار بگذارید، چون آن ترکیب سختترین چیز اینجاست، و آن را از روز پیش از اسکات سنگین دور نگه دارید. برای سرعت پا، اسپرینتها بسیار بیشتر از رکابزدن سنگین و آهسته اثر دارند.
تمرینهای مرتبط
حرکتهای دیگری از کتابخانهٔ فیتری که همین عضلهٔ هدف را درگیر میکنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.










