متوسط

وال بال

وال بال یک اسکات با عمق کامل را مستقیماً به پرتاب پوش‌پرس زنجیر می‌کند، طوری که پاها پرتاب را بارگذاری می‌کنند و لگن، شانه‌ها و بازوها آن را روی دیوار به پایان می‌رسانند. چون هر تکرار یک اسکات به‌علاوهٔ یک پرتاب به‌علاوهٔ یک دریافت است، ضربان قلب را سریع بالا می‌برد و قدرت تکرارشوندهٔ پایین‌تنه می‌سازد. یکی از حرکت‌های اصلی آمادگی جسمانی است؛ ارتفاع هدف و وزن توپی را انتخاب کنید که بتوانید ریتمی روان و بی‌وقفه را حفظ کنید.

تجهیزات
توپ طبی
نوع
هوازی, پلایومتریک
عضلات درگیر
هدف
راست رانی, پهن خارجی, سرینی بزرگ, دلتوئید قدامی
ثانویه
سینه‌ای بزرگ (ترقوه‌ای), سر بلند سه‌سر بازویی, سر خارجی سه‌سر بازویی, دوسر رانی, نیم‌وتری
ثالثیه
راست شکمی بالایی, سر داخلی دوقلو, سر خارجی دوقلو

روش اجرا

  1. 1

    به اندازهٔ یک طول بازو از دیوار فاصله بگیرید، پاها به عرض شانه و توپ را جلوی سینه نگه دارید.

  2. 2

    تا جایی اسکات بزنید که ران‌ها دست‌کم به حالت موازی برسند و سینه را بالا و توپ را بالا نگه دارید.

  3. 3

    به‌صورت انفجاری از پاها به بالا فشار دهید و از آن تکانه استفاده کنید تا توپ را به سمت هدفی در بالای دیوار پرس کنید.

  4. 4

    توپ را در نقطهٔ باز شدن کامل رها کنید و نشانه‌ای حدود نیم تا یک متر بالاتر از دسترس‌تان را هدف بگیرید.

  5. 5

    توپ را در بازگشت مقابل سینه بگیرید و بلافاصله آن را در اسکات بعدی جذب کنید.

  6. 6

    حرکت را در یک چرخهٔ پیوسته برای تکرارها یا زمان تعیین‌شده تکرار کنید.

نکته‌ها

  • پرتاب را با رانش پاها هماهنگ کنید تا توپ سوار بر تکانهٔ حرکت شما شود، نه اینکه از حالت ایستا و سرد پرس شود.
  • توپ را نرم بگیرید و بگذارید شما را به اسکات بعدی پایین ببرد، به‌جای اینکه تکرار را در بالا متوقف کنید.
  • در لحظهٔ گرفتن، آرنج‌ها را زیر توپ جمع نگه دارید تا توپ به جلو منحرف نشود و تعادل شما را به هم نزند.

تنوع‌ها

اشتباه‌های رایج

  • عمق اسکات با رسیدن خستگی تنفسی تکرار به تکرار کم می‌شود و پرتاب کم‌کم به هل دادن فقط با دست‌ها تبدیل می‌شود که بیشتر هدف را از دست می‌دهد.
  • ایستادن بیش از حد دور از دیوار شما را مجبور می‌کند برای رسیدن به نشانه به جلو خم شوید، و توپ کوتاه و پایین برمی‌گردد در حالی که لگن از قبل از وضعیت خارج شده است.
  • توپ با دست‌های صاف جلوی بدن گرفته می‌شود، که شانه‌ها را به جلو می‌کشد و به هر گرفتن، کار ترمز کردنی به اندازهٔ یک تکرار اضافه می‌کند.
  • نشانه گرفتن پایین‌تر از هدف مشخص‌شده رایج‌ترین راه تقلب در ست وال بال است؛ اگر ارتفاع از دسترس خارج است، به‌جای پایین آوردن نشانه، به توپ سبک‌تر بروید.
  • همه بالاخره یک بار توپ به صورتشان می‌خورد، پس توپ را تا پایین با چشم دنبال کنید و از تکراری که از دست رفته کنار بروید به‌جای اینکه برای گرفتنش دست دراز کنید.

پرسش‌های متداول

وقتی تازه این حرکت را شروع کرده‌اید، چند وال بال باید انجام دهید؟
به‌جای شمارش طولانی، در ست‌های بدون وقفه کار کنید: پنج دور ۱۲ تکراری با یک دقیقه استراحت برای جلسهٔ اول معقول است، با توپی حدود ۶ تا ۹ کیلوگرم برای مردان یا ۴ تا ۶ کیلوگرم برای زنان و هدفی در ارتفاع حدود ۲٫۷ یا ۳ متر. پیش از سنگین‌تر کردن توپ ست‌ها را طولانی‌تر کنید، از ۲۰ تکرار بی‌وقفه به ۳۰، سپس به قطعه‌های زمان‌دار مثل سه دور ۶۰ ثانیه‌ای. اگر مجبورید ست را قطع کنید، توپ یا هدف فعلاً برایتان زیاد است.
بدون مدیسن بال یا دیوار به‌جای وال بال چه کاری می‌توانم انجام دهم؟
تراستر با دمبل یا کتل‌بل نزدیک‌ترین جایگزین است و همان اسکات را به همان فشار بالای سر زنجیر می‌کند، بدون پرتاب و گرفتن. بدون وسیله، پرش اسکات با دست‌های کشیده به بالای سر نیروی پاها و هزینهٔ تنفسی را حفظ می‌کند. اگر مشکل اسکات عمیق است نه وسیله، پوش پرس با دمبل‌های سبک نیمهٔ بالایی حرکت را پوشش می‌دهد.
وال بال برای چه مفید است؟
پیش از هر چیز تمرین آمادگی است: یک اسکات، یک پرس و یک گرفتن در یک تکرار پیوسته، ضربان قلب را تقریباً سریع‌تر از هر حرکت دیگری در باشگاه بالا می‌برد و توان تکرارپذیر پا برای ورزش می‌سازد. برای حداکثر قدرت یا حجم انتخاب ضعیفی است، چون بار باید آن‌قدر سبک بماند که پرتاب شود، و برای زانوها و شانه‌هایی که از قبل درد دارند سخت است، چون هر تکرار با پرتاب بالای سر و گرفتن عمیق تمام می‌شود.

تمرین‌های مرتبط

حرکت‌های دیگری از کتابخانهٔ فیت‌ری که همین عضلهٔ هدف را درگیر می‌کنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.

همهٔ تمرین‌های سرشانه