مبتدی

حالت کودک با تکیه‌گاه

رها کردن جلوی بدن روی بولستر، حالت کودک را به استراحتی عمیقاً غیرفعال تبدیل می‌کند که به‌آرامی فشار را از ستون فقرات برمی‌دارد و ذهن را آرام می‌کند. چون وسیلهٔ کمکی وزن شما را نگه می‌دارد، عضلات پشت می‌توانند واقعاً رها شوند و همین باعث شده این حرکت برای استرس، خستگی و روزهای ریکاوری ملایم محبوب باشد. اگر به‌اندازهٔ کافی در آن بمانید، تنفس خودبه‌خود کند می‌شود.

تجهیزات
وزن بدن
بخش بدن
زیربغل, پشت
نوع
ریکاوری, کششی, یوگا
مرور بر اساس عضله
راست‌کننده ستون فقرات
عضلات درگیر
هدف
راست‌کننده ستون فقرات
ثانویه
پشتی بزرگ
ثالثیه
ذوزنقه‌ای پایینی

روش اجرا

  1. 1

    روی مت زانو بزنید و یک بولستر یا کوسن سفت را به‌صورت طولی جلوی خود و بین ران‌ها بگذارید.

  2. 2

    شست پاها را کنار هم بگذارید و زانوها را باز کنید تا بولستر میان آن‌ها قرار بگیرد.

  3. 3

    لگن را به سمت پاشنه‌ها عقب بنشانید و بالاتنه را به جلو روی بولستر بکشید.

  4. 4

    یک طرف صورت را بچرخانید تا روی تکیه‌گاه قرار بگیرد و بازوها را به‌نرمی در کنار آن رها کنید.

  5. 5

    بگذارید تمام جلوی بدن تکیه‌گاه داشته باشد تا پشت بتواند کاملاً رها شود.

  6. 6

    یک تا سه دقیقه با تنفس آرام در وضعیت بمانید و در نیمهٔ راه سر را به سمت دیگر بچرخانید.

نکته‌ها

  • اگر لگن به‌راحتی به پاشنه‌ها نمی‌رسد، ارتفاع بیشتری زیر تنه بگذارید.
  • اگر روی پاها احساس فشار می‌کنید، پتویی زیر ساق یا مچ پا بگذارید.
  • بگذارید هر بازدم نشانه‌ای باشد برای اینکه کمی بیشتر روی تکیه‌گاه رها شوید.

تنوع‌ها

اشتباه‌های رایج

  • بالشتک خیلی جلو قرار گرفته، بنابراین باید برای رسیدن به آن دراز شوید و سینه از انتها آویزان می‌ماند به‌جای استراحت روی آن؛ تکیه‌گاه را تا لگن بلغزانید.
  • تکیه‌گاه برای لگن‌های سفت خیلی صاف است و دنده‌ها را بین بالشتک و ران‌ها معلق می‌گذارد در حالی که چیزی واقعاً تکیه ندارد.
  • صورت در تمام مدت به همان سو چرخیده می‌ماند، که گردن را در یک جهت چرخیده نگه می‌دارد؛ در میانه گونه را عوض کنید.
  • بازوها به‌جای آویزان بودن جلو نگه داشته می‌شوند، و نگه داشتن هر شکلی در حالتی که منفعل طراحی شده شانه‌ها را در کار نگه می‌دارد.
  • پس از یک دقیقه وضعیت کسل‌کننده به نظر می‌رسد و نیمه‌کاره رها می‌شود، اما این حالت آهسته کار می‌کند و دقیقهٔ آخر معمولاً همان است که حساب می‌شود.

پرسش‌های متداول

در حالت کودک با تکیه‌گاه چه مدت بمانید؟
۱ تا ۳ دقیقه، یک یا دو بار، با چرخاندن سر به سمت دیگر نزدیک نیمه. در پایان جلسه، روز استراحت یا پیش از خواب جا می‌افتد، وقتی ماندن طولانی‌تر هدف اصلی است. با افزودن زمان پیشرفت کنید نه پایین آوردن تکیه‌گاه؛ تکیه‌گاه است که اجازه می‌دهد عضلات پشت کاملاً رها شوند.
برای حالت کودک با تکیه‌گاه به‌جای بالشتک چه چیزی می‌توانم استفاده کنم؟
دو بالش سفت روی هم به‌صورت طولی، لحاف محکم لوله‌شده یا دو پتوی تاشده، یا کوسن مبل همه کار می‌کنند. سفتی از نرمی مهم‌تر است: توده‌ای که زیر دنده‌های شما فرو می‌ریزد باعث می‌شود خودتان را نگه دارید که هدف حالت را از بین می‌برد. آن را بلندتر از آنچه فکر می‌کنید لازم است بسازید، سپس اگر لگن به‌راحتی به پاشنه‌ها می‌رسد ارتفاع را کم کنید.
حالت کودک با تکیه‌گاه برای چه کاری است؟
وضعیت بازیابی و کاهش سرعت است: تکیه‌گاه جلوی بدن را حمل می‌کند تا ماهیچه‌های کمر واقعاً رها شوند و نفس خودش کند شود، که برای روزهای استراحت، هفته‌های پراسترس و پایان جلسات سخت مناسب است. به‌عنوان تمرین تحرک برای تغییر دامنه انتخاب بدی است، چون نسخه‌های فعال زانوزده بسیار مؤثرترند، و برای زانو یا مچ پایی که حتی با گذاشتن پد زیر آن کاملاً خم نمی‌شود مناسب نیست.

تمرین‌های مرتبط

حرکت‌های دیگری از کتابخانهٔ فیت‌ری که همین عضلهٔ هدف را درگیر می‌کنند — اول با همان تجهیزات و همان سطح.

همهٔ تمرین‌های زیربغل